Mijn eerste kennismaking met Waarderend Ontwikkelen

Heb jij al gehoord over Appreciative Inquiry, of wel Waarderend Ontwikkelen? Nee, dan moet je verder lezen! Het heeft een grote impact gehad de afgelopen zes jaar op mijn leven en het vormt de basis voor mijn Mr Right methode.

Vijf jaar geleden tijdens mijn opleiding aan de trainersacademie waar ik studeerde om professioneel trainer & coach te worden, kreeg ik met mijn opleidingsmaatje om een probleem dat we hadden ‘ideaal te dromen’. Een probleem, oké, welke zou ik nemen? Laten we eerlijk zeggen…Als iemand je vraagt welke problemen je hebt….dan kun je ze redelijk snel oplepelen, niet?

Nou ik had wel een probleem waar ik wat mee wilde: Ieder jaar ging mijn dochter uit mijn eerste relatie voor drie weken naar haar vader in de zomer vakantie. Zo ook nu. Het was begin juli en het was weer zover. De weken voor deze vakantie bouwde zich in mij een spanning op door allerlei vervelende gedachten: ‘Het is mijn schuld dat ze in twee gezinnen leeft! Ik kan lekker bij mijn andere kinderen blijven en zij moet weg! Zij zit op de blaren van mijn keuzes!’ Het waren bepaald geen rooskleurige gedachten die mijn hoofd vulden in deze periodes voor haar vakantie. En dat had ook nog eens invloed op mijn gedrag & humeur. Liv was 7 destijds, maar had een zesde zintuig voor mijn negativiteit. Zij werd veelal obstinaat in deze periode. We hadden vaak ruzie tot aan het moment dat ze opgehaald werd. Daardoor zou haar vertrek naar haar vader als een verlossing moeten voelen misschien, maar dat deed het juist niet!

Oké Nicole, ga los. Droom Liv’s vertrek dit jaar 100% maximaal positief. Daar ging ik! Ik droomde dat ik met Liv in de bakfiets ergens naartoe reed. Ik moest goed doortrappen! We kwebbelden samen honderduit! We stopten op een groene plek met water en zon. We pakten twee stoeltjes uit de fiets en gingen samen schilderen. Liv zei tegen mij: ‘Mam, ik krijg vieze vingers!’. Ik lachte. Het gaf niets. De manier waarop ik zo droomde werd zo levensecht dat het mij heel emotioneel maakte. Tranen stroomden over mijn wangen, mijn coach maatje werd een beetje onzeker. Ging dit wel de goede kant op? Jazeker, ik zag het voor me, ik zag het zo echt voor je, dat ik voelde dat het mij ging lukken!

Twee dagen later op zaterdagmorgen hees ik Liv bij me in de bakfiets. Het was een pittig ritje en de eerlijkheid biedt mij te zeggen dat ik bij Nieuwersluis (circa 5 km verderop) al strandde, maar het was er: water, groen, zon en mijn mooie dochter Liv. Liv piepte over de vieze vingers en ik stelde haar gerust. We hebben deze ochtend twee mooie schilderijen gemaakt. Wat voelde ik me gelukkig, want de manier waarop ze naar me keek was precies zoals ik gedroomd had. Het was er en het was me gelukt om van iets potentieels negatiefs, iets prachtigs te maken. Die zomervakantie was de eerste vakantie waarbij ik zonder schuldgevoel met een gerust hart afscheid nam van mijn lieve dochter.

Onder de indruk van de impactvolle oefening die ik met succes had uitgerold, ging ik terug naar mijn leraar en vroeg hem uit welke hoed deze prachtige visualisatie oefening afkomstig was. Appreciative Inquiry was zijn antwoord. ‘Mooi, dan moet ik me daarin gaan specialiseren, want het werkt geweldig!’ Het effect van deze oefening ging veel verder dan een reguliere probleemoplossende aanpak. Ik had geen zaken onnodig geanalyseerd, waar het misgegaan was. Nee, het voldeed om te onderzoeken hoe ik het wilde hebben als het perfect was….en in actie te komen.

By | 2018-03-07T16:29:56+00:00 maart 6th, 2018|Project IK|0 Comments